Op een dag verliet ik de stad. Aan de rand van het bos in Zeist vond ik mijn plek. Het bos werd als een achtertuin. Rond zonsopgang ging ik naar de open plek met het bankje op de heuvel — op blote voeten, chi gong oefeningen, luisterend naar de vogels.

Ik leefde in het ritme van de seizoenen: fluitend door de zomer, worstelend door de winter. Het licht hielp me — de afwezigheid ervan trok mij omlaag. Deze serie is het resultaat van mijn dagelijkse wandelingen door het bos.

One day I left the city. At the edge of the forest in Zeist I found my place. The forest became like a back garden. Around sunrise I would walk to the clearing with the bench on the hill — barefoot, doing qi gong, listening to the birds.

I lived by the rhythm of the seasons: whistling through summer, wrestling through winter. Light sustained me; its absence pulled me down. This series is the result of my daily walks through the forest.